کد خبر: ۶۴۵۱۱۲
تاریخ انتشار: ۲۸ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۵ 19 August 2018

موسیقی و رقص سنتی دوچاپی از مهمترین آیین های همزاد با قوم بلوچ است که در مناسبت‌های مختلف اجرا و زمینه ساز همبستگی اجتماعی می‌ شود.

دوچاپی نوعی موسیقی و حرکات موزون سنتی آیینی در استان سیستان و بلوچستان است که از گذشته های دور تاکنون در مناسبت‌های مختلف به ویژه جشن های شادی رواج داشته و در هنگام اجرا در برنامه ‌های عمومی افراد از طبقات مختلف اجتماعی بدون در نظر گرفتن جایگاه و مقام و شغل در آن شرکت می‌کنند به همین سبب می‌توان از آن به‌عنوان آیینی همگانی تعبیر کرد که نوعی همبستگی فرهنگی و اجتماعی ایجاد می کند.
اجرای این برنامه شاد سنتی که بیشتر در مناطق شرقی و جنوبی سیستان و بلوچستان رواج دارد همواره مورد استقبال عامه مردم بومی و غیر بومی می شود به طوری هنگام اجرای این موسیقی سنتی در شبهای فرهنگی یا هفته فرهنگی استان در تهران توجه شمار زیادی از مردم را به خود جلب کرده و در چندین نوبت خواستار اجرای مجدد آن شده اند.
کارشناس میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری سراوان به خبرنگار ایرنا گفت: رقص و موسیقی دوچاپی از هنرهای اصیل و مهم مردم سیستان و بلوچستان به ویژه قوم بلوچ است که بیشتر در مناطق شرقی و جنوبی استان رواج دارد.
محمد صدیق دهواری با تشریح این هنر سنتی اظهار داشت: ‌گروه دو چاپی متشکل از تعداد زیادی افراد مختلف با طبقات اجتماعی متفاوت است که در هنگام اجرا با یکدیگر مشارکت دارند و معمولاً تعدادشان متغیر است و 2 نفر دهلی (طبل‌زن) به همراه یک نفر نوازنده سرنا آنان را همراهی می‌کنند.
وی افزود‌: هم‌اکنون به دلیل کمبود نوازنده سرنا بجای آن در برخی اجراها دونلی نواخته می‌شود.
کارشناس میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری سراوان اظهار داشت: در ابتدای اجرای این مراسم با نواختن سرنا افراد نیم دایره یا دایره تشکیل داده و همراه با آهنگ خاصی حرکات موزون خود را آغاز می کنند و رفته ‌رفته طبال با زدن بر طبل بزرگ که مارساز گفته می‌شود به کمک سرنا زن یا دونلی نواز می‌ رود و پس از آن تیمبوکی نوازنده طبل کوچکتر با کوبیدن بر طبل با ریتم خاصی آنان را همراهی کرده و افراد شرکت کننده در دایره را به وجد می آورند.
دهواری اضافه کرد: ‌با حرکات هماهنگ بین سرنا و طبل‌های کوچک و بزرگ حرکات منظم کف زدن و چرخش توسط گروه آغاز می‌شود و این حرکات آن‌قدر منظم می‌شود تا دو به ‌دو رو به روی ‌هم قرار گیرند و دست‌ها را بر هم می زنند.
وی گفت:‌ در رقص دوچاپی اندک اندک ریتم ملایم این حرکات تند می‌شود و هنگامی‌که ریتم تندتر شد چهار چاپی شکل می گیرد و در این ‌بین گاهی به حالت نشسته با سرعت زیاد کوبیدن بر دست نیز انجام می‌گیرد که به آن نندوکی گفته می شود.
کارشناس میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سراوان ادامه داد: ‌در این هنگام نوازنده دهل به وجد آمده و دایره‌وار به دور خود می‌چرخد و ریتم آهنگ نیز تندتر و تندتر می شود.
وی گفت: این هنر که علاوه بر ایجاد نشاط، ورزش نیز محسوب می شود در منطقه بلوچستان با سابقه طولانی همچنان تداوم دارد و شرکت در آن بدون محدودیت سنی و جایگاه و شغل افراد بلامانع است.
به گزارش ایرنا استان سیستان و بلوچستان از دو منطقه سیستان در شمال و بلوچستان در منطقه شرق و جنوب تشکیل شده و دارای فرهنگ غنی و اصیل ایرانی اسلامی است و مردم این دیار آداب و سنن نیاکان خود را به خوبی حفظ کرده اند که از آن جمله رقص و موسیقی دوچاپی در منطقه بلوچستان و رقص شمشیر و چوب در منطقه سیستان است و اجرای این هنر سنتی چه در داخل و چه در خارج از استان علاقه مندان بی شماری را جذب کرده است./ایرنا

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار