امروز سیاسیون کشور،نمایندگان مجلس و مدیران غیر همسو با دولت  باید به این سطح از درک رسیده باشند که با دست خالی ،قطع منابع وخزانه خالی نمی توان به وعده ها وشعارها عمل کرد .مگر می شود کشوری که در تامین حداقل منابع برای پرداخت حقوق ومزایا ویارانه ماهیانه شهروندانش با مشکل جدی مواجهه باشد ،آنوقت نماینده مجلس آن بجای درک این وضعیت ،به میان رفته واز اجرای طرح ها ،احداث کارخانه ،سد وپالایشگاه وپتروشیمی سخن بگوید!؟