می گویم کتاب متبرک، برای آنکه مجید هربار یکی از دوستان را به خانه دعوت می­‌کرد در انتهای حرفهای معمول، کیفی پر از بلیت اتوبوس­های مشهد را برایمان باز می­‌کرد و با بغض می­گفت: شاهد باشید که برای نوشتن این کتاب دو سال کبوتر جلد حرم امام رضا بوده‌­ام.